"جنگل ای جنگل"
ساعت ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ تیر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: جنگل

 

 

 

سلام ای جنگل ِ خاموش!

 
سلام ای جنگل ِ فرسوده از خواب ِ زمستانی 


سلام ای آرزومند ِ بهار ای همنفس بامن! 


ز بار ِ برف ِ سنگین شانهء خشکت چو خالی شد 


چرا اشکت شده جاری؟ 


مگر از  رنج‌های رفته یاد آری؟ 


خوشا آن گریهء شادی

 
پس از دوری وُ دشواری....
 

 

 

 

 

 

 

تو که من نیستی، بارِِ ِ دگر سبز وُ شکوفان شو

 
زنو آمادهء باد ِ بهاران شو 


جوانه آور وُ برگ آور وُ مأوای مرغان شو

 
شبانگه َاختران را از فلک برچین وُ پَرپَر کن

 
از آنها جامهء سیمینه در بَر کن 


که فردا بینمت غرق ِ شکوفه، 


جنگل ای جنگل... 

 

 

 

 

 

نمی دانم چه غوغایی است در خاموشی جنگل.......


من از جنگل خوشم آید


که همچون روح انسانها


پر است از سایه روشن های رازآمیز رنگارنگ


من از جنگل خوشم آید که

 

 

جنگل زنده اش زیباست ومرگش

 

 

موجب آبادی دنیاست

 

 

خوشا هستی شادی آور جنگل .

زنده یاد ژاله اصفهانی