ابیا-گواد-گبر
ساعت ۸:٥٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ فروردین ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: ابیا-گبر-گواد ،دریای خزر

گواد پرنده ای بزرگ تر از کبوتر قهوه ای با راه های سیاه ، پاها ونوک بلند، چشمی درشت است. هنرش استتاراست به طوری که به سادگی نمی توان آن را دید . ایتالیایی ها . فرانسوی ها خیلی به شکار این پرنده علا قه دارند. در مناطق دیگر گیلان از آن به کواد یا گبر هم می شناسند. فلسفه نام گذاری این پرنده به این نام آن است که مثل مرده ساکت وبی حرکت می نشیند. گواد به گیلگی یعنی مردگان ؛ چنان که گبر هم به این سبب است که بر سر گور مردگان گبری می نشیند و همانند آنان ساکت و خاموش است. نام دیگر این پرنده  ابیا می باشد:

ابیا 

لغت نامه دهخدا:

ابیا.  [ اَ ] (اِ) قسمی پرنده با نوک و پای دراز و گوشتی لذیذ. یلوه، پارت . نوک دراز. دجاج الارض . توک دراز 

انگلیسی : Woodcock

فرانسوی : Becasse des bois

لاتین :
Scolopax rusticola

مشخصات :
ابیاها پرندگانی هستند جنگلی و تک زی با طول ۳۴ سانتی‌متر که بدن‌هایی چاق داشته و پرهای سیاه و قهوه‌ای نقشداری که قابلیت همرنگ شدن با محیط و پنهان شدن در پشت بوته‌ها را به پرنده می‌دهد ،آن را پوشانده‌است. چشم‌ها در دو طرف سر واقع شده‌اند و میدان دیدی ۳۶۰ درجه را به پرنده می‌دهند. منقار ابیاها بلند و باریک بوده و نوک آن در آرواره بالایی بر خلاف دیگر پرندگان انعطاف‌پذیر است. 

این پرندگان به هنگام غروب یا شب‌هنگام به دنبال غذا رفته و با منقارهای بلندشان زمین‌های نرم را برای یافتن بی‌مهرگان جستجو می‌کنند. آنها طول روز را به استراحت می‌پردازند و پرهای نقشدارشان آنها را از دید دیگران پنهان می‌سازد.

 

 زیستگاه :


مناطق پر درخت به ویژه اگر مرطوب و پر گل و گیاه باشد .


پراکندگی :

تنها دو گونه از ابیاها را می‌توان در نقاط مختلفی از جهان دید و بقیهٔ آنها بومی جزایری همچون آمامی در جنوب ژاپن، لوزون و میندانائو در فیلیپین و جاوه، سوماترا، سولاوسی و مالوکای شمالی در اندونزی هستند. این پرندگان بیشتر مناطق مرطوب و جنگلی را برای زیستن ترجیح می‌دهند.

در ایران ابیاهای مهاجر فصل زمستان را در شمال کشور و بویژه در زمین‌های پست ناحیهٔ دریای خزر می‌گذرانند و گاهی در مناطق جنوبی‌تری همچون فارس، خوزستان و بلوچستان نیز دیده می‌شوند.

منبع:ویکی پدیا