سال نو مبارک
ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:


اردوی بهاران چو کاروانها                     بشکوه در آمد به بوستانها
مرغان سفر کرده بازگشتند                     آسوده ز سرما به آشیانها
سرخوش ز نشاط بهار بنگر                    مرغابیکان را به آبدانها
بس لاله روشن به دشت دیدم                   مشکین به یکی خالشان میانها
گر چشم گشایی به هر کناری                   از جشن بهاران بود نشانها

   
                                                            ( اخوان ثالث )

شکوه ها را بنه، خیز و بنگر
که چگونه زمستان سر آمد
جنگل و کوه در رستخیز است
عالم از تیره رویی در آمد
چهره بگشاد و برق خندید
عاشقا خیز که آمد بهاران
چشمه کوچک از کوه جوشید
گل به صحرا در آمد چو آتش
رود تیره چو طوفان خروشید
دشت از گل شده هفت رنگ است
تو هم ای بینوا شاد بخرام
که ز هر سو نشاط بهار است
که به هر جا زمانه به رقص است
تا به کی دیدهات اشکبار است؟
بوسه ای زن که دوران رونده است
( نیما یوشیج )


 
تقسیمات کشوری در استان گیلان
ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٠ اسفند ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: شبخوسلات ،بخش رانکوه

‌تقسیمات کشوری در استان گیلان 1376/4/29

تقسیمات کشوری در استان گیلان
1376.04.29 - - - 438
‌شماره: .58690ت18397ک

تاریخ: 1376/5/11

وزارت کشور

اکثریت وزرای عضو کمیسیون سیاسی - دفاعی هیأت دولت در جلسه مورخ 1376/4/29 با توجه به اختیار تفویضی هیأت وزیران (‌موضوع‌تصویبنامه شماره .93808ت907مورخ 1368/10/24) بنا به پیشنهاد شماره 1.4.42.4039

مورخ 1376/4/4 وزارت کشور، به استناد ماده (13)‌قانون تعاریف و ضوابط

تقسیمات کشوری -‌ مصوب 1362- و دراجرای مواد (3)، (6) و (7) قانون یاد شده موارد زیر را دراستان گیلان تصویب‌نمودند:

الف- دهستان خاله ‌سرا به مرکزیت روستای خاله ‌سرای پنجاه و هفت مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانهای زیر مطابق نقشه 1.250000‌پیوست که ممهور به مهر دفتر هیأت دولت می‌باشد ایجاد و تأ‌سیس شود:


1- ‌خاله ‌سرای پنجاه و نه 2-‌ویش خوس محله 3-‌رنگ رج
محله 4-‌آقا بابا محله 5-‌پیرهرات 6-‌گالش ‌سرا 7 -خاله ‌سرای پنجاه و هفت8-‌علی ‌سرا 9-‌میانده 10-‌سیاه ‌علم11-‌لمیرعلیا 12-‌گتگسرا 13-‌وزمه ‌بیجار 14-‌الله ‌ده

15-‌ آهنگر محله 16-‌سیاه ‌بیل 17-‌دیگه ‌سرا 18-‌لتحین19-‌ملا محله 20-‌گیسوم.

ب- دهستان خرجگیل به مرکزیت روستای خرجگیل پایین مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانهای زیر مطابق نقشه 1.250000 پیوست که‌ممهور به مهر دفتر هیأت دولت می‌باشد ایجاد و تأ‌سیس شود:


1- ناوپایین 2- کشاور 3- یاری ‌محله 4- دراز محله 5-
آسیاب شم 6- خرجگیل پایین 7- لوابن 8- پرده ‌گوشه 9-لاکاتشن 10- گیلانده11- چواژیه 12- دریابن 13- ورگه ‌دره 14- اسبه ‌بونی 15 - خطائیه 16 - دوله ‌زمین 17- متیشن

18- لرزده 19- لک 20- رزوان 21- پنبه پشته22- کرمون23- لومه ‌پشت 24- چاره ‌سو 25- خلیان 26- الله ‌ده 27-ندول 28 - الماس 29 - ناوبالا 30- ناو 31- گیجو 32- انده 33- پیرلیلی34- سی ‌بستان 35- کوره ‌رود 36- لرزیره پشت

37- لمیر 38- دوخاله کوه

ج - بخش اسالم به مرکزیت روستای اسالم از ترکیب

دهستانهای خاله ‌سرا - خرجگیل و اسالم در تابعیت شهرستان

طوالش ایجاد و تأ‌سیس‌شود.

د - بخش رانکوه به مرکزیت روستای شبخوس لات مشتمل بر دهستانهای کجید- سمام و شبخوس لات ایجاد و تأ‌سیس شود.

ه‍ - شهرستان املش به مرکزیت شهر املش از ترکیب بخشهای زیر در تابعیت استان گیلان ایجاد و تأ‌سیس شود.


1- بخش مرکزی به مرکزیت شهر املش مشتمل بر
دهستانهای املش شمالی و املش جنوبی.


2- بخش رانکوه

این تصویبنامه در تاریخ 1376/5/11 به تأیید مقام محترم ریاست ‌جمهوری رسیده است.

حسن حبیبی 

معاون اول رییس جمهور


 
عکسهای شبخوسلات-2
ساعت ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٧ اسفند ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: شبخوسلات

 

 

نمای شبخوسلات از سمت بیله دشت

 

جاده ارتباط محلی شبخوسلات به شبخوس سرا  

نمایی از تپه قلعه کوتی در یک روز برفی 


 
تاریخچه تقسیمات کشوری( گیلان)
ساعت ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۸ اسفند ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: رانکوه

تاریخچه تقسیمات کشوری( گیلان)

ازدوران باستان تا انقلاب اسلامی (1375)

سابقه تقسیمات کشوری ایران به قرن پنجم پیش ازمیلاد مسیح ( دوره فرمانروایی سلسله هخامنشی ) میرسد . اولین تقسیمات کشوری، توسط داریوش اول ( 521 – 485 ق. م ) انجام گرفت ، که قلمرو پادشاهی ایران شامل تمام منطقه خاورمیانه ، خاور نزدیک و آسیای مرکزی بوده است .

داریوش اول این منطقه وسیع را به 30 قسمت بر مبنای حدود جغرافیایی و ویژگیهای نژادی و قومی تقسیم و برای هر قسمت فرمانروا و حکمرانی به عنوان ( خشتروپان ) یعنی شهربان انتخاب کرد .

با توجه به کتبه های رسمی پادشاهان پارس ، سرزمین کادوسیان و کاسپیان ( گیلان و دیگربخشهای سواحل دریای خزر)جزو سرزمینهای تابع هخامنشیان نبوده است .

دیاکونوف مورخ روس در کتاب «تاریخ ماد» می نویسد: در اراضی نزدیکتر به کرانه دریای خزر و کاسپین و نیمه سفلای دره قزل اوزن ( سفید رود ) و نقاط شمالی تر آن ، پادشاهیهای کوچک وجود داشت و قبایلی در آنجا می زیستند که مولفان عهد باستان بعدها ایشان را گلها و کادوسیان و غیره نامیدند.

پس ازهخامنشیان سلوکیان سرزمینهای ایران را به 72 ساتراپ تقسیم کردند. ولی روشن نیست که گیلان یکی ازساتراپی های هفتاد ودو گانه بوده یا نه ؟ اگربه قول ابن مقفع اعتماد کنیم سرزمین گیلان نمی باید جزء ساتراپهای مزبور باشد. زیرا ازآنچه وی در مقدمه « نامه تنسر» می نویسد، چنین برمیآید که گیلان و طبرستان در عهد سلوکیان استقلال خود را بازیافته بودند.

در عهد اشکانیان در قلمرو سلطنت آنان دو نوع ایالت وجود داشت :

1- ایالاتی که اطاعت از سلاطین داخلی داشتند و از شاهنشاهان اشکانی اسماًًً تبعیت میکردند.

2- ایالاتی که مستقیما تابع حکومت مرکزی شاهنشاه اشکانی بودند و برای هر یک ازآنها ازطرف پادشاهان اشکانی، فرمانروا تعیین می گردید و تعداد آنها 18 ایالت بود .

 لذا نمیتوان تردید داشت که گیلان جزو ایالاتی بوده که ازپادشاهان داخلی خود پیروی می کرده و تابع حکومت شاهنشاه اشک نبوده است . در ابتدای دوران ساسانی، سازمان کشور همچون دوران اشکانیان بود . ابن خردادبه در اثر مشهور خود «المسالک و الممالک » لقب پادشاهان زمین راذکرکرده و سپس تحت عنوانی دیگر، نام 33 تن از شاهان را بیان می کند ، که نام گیلان شاه نیز در میان اسامی پادشاهان به چشم می خورد . ازاین نوشته چنین استنباط می گردد که در آن دوران گیلان سرزمینی مستقل بوده است .
سعید نفیسی، مولف « تاریخ تمدن ایران ساسانی »، معتقد است که ایران در دوره ساسانیان از یک نوع دولت متحد یا کنفدراسیون تشکیل شده بود و هر یک از این کنفدراسیونها حکمرانی مستقل داشته که غالبا به نام سرزمین و نژادشان حکم شاه میافزودند ، و براین اساس سرزمینهای یاد شده(توسط ابن خردادبه واز جمله دیگران ) را یکی ازولایات مستقل و کنفدراسیون ایران می شمارد .
پس از انقراض ساسانیان و تسلط اعراب بر ایران، تقسیمات کشوری تا چند قرن در ایران مفهومی نداشت و پیوسته در معرض تغییر و تبدیل بود .

گیلان طی سه قرن با ایالات دیگر ایران که تحت تسلط اعراب بودند رابطه ای نداشته و دارای استقلال بود .

ازقرن پنجم تا دوره مغول در ماخذ و منابع معتبر شرح قابل توجه و دقیقی در مورد حدود ، موقعیت و تقسیمات کشوری گیلان دیده نمی شود .
براساس اطلاعات حمدالله مستوفی در «تاریخ گزیده »، ایران در عهد پادشاهان مغول شامل 20 بخش بوده و گیلان یکی از بخشهای 20 گانه محسوب می شده است .
گرچه در این تقسیم بندی گیلان به عنوان استان بیستم ایران معرفی شده ولی نباید فراموش کردکه این سرزمین در دوره مغول نیزتابع حکومت مرکزی نبوده و خطه مستقلی محسوب می شده است .
در عهد صفویه ، ایران به 4 والی نشین و 13 بیگلر بیگی نشین تقسیم شده بود. برطبق مدارک و ماخذ موجود ازجمله کتاب «نظام ایالات دوره صفویه » تالیف رهربرن ، گیلان در دوره مزبور یکی ازایالات چهارگانه ایران شناخته شده بود.
در دوره افشاریه وضع ایران ازنظر تقسیمات کشوری با دوران صفویه تفاوت زیادی نداشت .
قاجاریان تقسیمات کشوری را تغییر دادند . در دوره پادشاهی فتحعلی شاه که مصادف با آغازقرن سیزدهم هجری بود کشور ایران به 15 ایالت و تعدادی ولایت تقسیم شدکه گیلان باوجود اهمیت فوق العاده ای که داشت درشمارایالت بزرگ ایران قرار نداشته و جزو ولایت درجه دوم بود .
5 ایالت بزرگ عبارت بودند از: خراسان ، آذربایجان ، کرمان ، فارس و خوزستان . یک سال پس از تصویب متمم قانون اساسی یعنی درسال 1325 هجری قمری قانون تشکیل ولایات و ایالات به تصویب سومین دوره قانونگذاری مجلس شورای ملی رسید ، در ماده 2 قانون تعریف ایالت ، اسامی ایالات ایران چنین تعریف شده است :

{ایالت قسمتی از مملکت است که دارا ی حکومت مرکزی و ولایات حاکم نشین جزء است و فعلا منحصر به 4 ایالت است : آذربایجان ، کرمان و بلوچستان ، فارس و بنادر ، خراسان و سیتان }

{ولایت قسمتی ازمملکت است که دارای یک شهر حاکم نشین و توابع باشد . اعم ازاین که حکومت آن تابع پایتخت یا تابع مرکزایالتی باشد } که شامل 12 ولایت : استرآباد، مازندران ، گیلان ، زنجان ، کردستان ، لرستان ، کرمانشاهان ، همدان ، اصفهان ، یزد ، عراق و خوزستان بود .

مولف کلیات جغرافیای طبیعی و تاریخی ایران می نویسد :

{ درسال 1341 هجری قمری (1302 شمسی) ایران دارای 8 ایالت به شرح ذیل بوده :

1-آذربایجان 2 – گیلان 3- مازندران 4 – استرآباد 5- خراسان ( ولایت شرقی ، تاسیسات قهستان و سیستان جزو آن محسوب می شدند) 6 – ایالت کرمان که مشتمل بر بلوچستان و مکران و بنادردریای عمان بود . 7 – فارس که لارستان و کهکیلویه و بنادر خلیج فارس ازمضافات آن بود . 8 – ایالت خوزستان.

ولایات دیگرشامل ولایت غربی ، لرستان ، کرمانشا هان ، کردستان و ولایات مرکزی که ناحیه وسیع عراق عجم رادر بر می گرفت. هر ولایت مشتمل بر چند بلوک و هر بلوک مشتمل بر چند محال بود }

در آبان ماه 1316 بر اساس قانون تشکیل ایالات و ولایات ، ایران به استانهای شمال، غرب و جنوب و شمال غرب و شمال شرق و مکران تقسیم شد . که توابع استان شمال شهرستانهای گیلان ، تنکابن ، مازندران گرگان ، تهران، قزوین ، قم و ساوه کاشان، اصفهان ، اراک (عراق)، گلپایگان و محلات، خمسه ، سمنان و دامغان بوده است.


و شهرستان گیلان شامل :
1- حومه فومنات ، صومعه سرا، لشت نشاء ، کوچصفهان .( مرکز : رشت )

2- پهلوی ، چهار فریضه ، خمام ، گسکر.(مرکز : بندرپهلوی )

3- رحمت آباد ، رودبار ، سیاهکل ، دیلمان ، عمارلو . (مرکز : رودبار)

4– لاهیجان ، رانکوه ، دهشال. (مرکز : لاهیجان )

5- گرگانرود ، اسالم ، تالش .(مرکز گرگانرود )

شکل تقسیمات سیاسی و اداری فوق چند ماهی بیش دوام نیاورد . و در 19 دیماه همان سال طی تصویب نامه ای تقسیمات کشوری به شکل استانهای یکم تا دهم تغییریافت و ایران به 10 استان ، 49 شهرستان و 29 بخش تقسیم گردید .

استان یکم شامل شهرستانهای مشروحه زیر بود :

1- شهرستان زنجان 2 – شهرستان قزوین 3- شهرستان رشت ، شامل هشت بخش به نامهای:رشت ، صومعه سرا ، رودبار، لاهیجان ، بندر پهلوی ، کوچصفهان ، خمام و لنگرود .4 –شهرستان ساوه 5 – شهرستان سلطان آباد 6- شهرستان شهسوار

که با توجه به تغییرات ایجاد شده درسالهای 1317 ،20،23،24،26،29،36،38،39، در محدوده سیاسی – اداری استان یکم و با توجه به ماده 13 قانون وظایف واختیارات استانداران ، نام استانها تغییریافت . و استان یکم به استان گیلان تبدیل شد .

 در تاریخ 7 بهمن 1340 شهرستان اراک ، و 6 مرداد 1348 شهرستان زنجان ازاستان گیلان مجزا گردید .



انقلاب اسلامی تا مهر ماه سال
82

پس ازانقلاب اسلامی در تاریخ 20 شهریور 1358 نام بندرپهلوی به بندر انزلی تغییریافت و نام روستای زیده بالا از توابع بخش مرکزی فومن به سردار جنگل تبدیل شد که با توجه به تغییرات سالهای قبل(58) بالاخره استان گیلان در تاریخ 30/11/63 دارای 11 شهرستان ، 31 شهر، 22 بخش و 56 دهستان گردید و پس ازآن تا سال 1370 درتقسیمات گیلان تغییری حاصل نگردید . لیکن درسال 1370 به بعد تقسیمات مزبور تغییر یافت و در آخرین بررسیهای حاضر تا پایان شهریور 1373 ،استان گیلان دارای 11 شهرستان ، 27 بخش ، 34 شهر ، 95 دهستان و 3043 آبادی بوده است.

براساس آخرین تقسیمات کشوری ، که در مهر ماه سالجاری به دست ما رسیده، استان گیلان دارای 45 شهر، 43 بخش ، 109 دهستان ، 2892 آبادیمی باشد که 2690 آبادی دارای سکنه و 202 آبادی خالی از سکنه است .